Gwasgaru

Mae Gwasgaru yn daith trwy dir tywyll. Mae pob dram yn dilyn ei lwybr ei hun trwy'r dirwedd, gan ddilyn algorithmau sy'n lwpio ond byth yn setlo, bob amser yn estyn am rywle newydd.

Mae cymylau storm yn ymgasglu dros olygfa wledig anesmwyth Melltydd, gan ddod â rholiau o daranau a thywyllwch sy'n tresmasu. Mae galw ac ymateb Chwil yn adeiladu i uchafbwynt sy'n drysu, tra bod cerddorfa danddwr Ar goll yn codi i lyncu'r offerynnau taro.

Gan dynnu ar raddfeydd ansafonol a rhythmau caotig, mae'r cyfansoddiadau estynedig yn adlewyrchu perthynas yr artist ac amgylchedd anodd salwch meddwl a mynyddoedd Gogledd Cymru. Eto mae eiliadau annisgwyl o heddwch yn dod i'r amlwg, fel yn Dadmer, lle mae drymiau corddi yn setlo i gordiau oer, cofleidiol.

Mae'r albwm yn cyrraedd ei uchafbwynt emosiynol gyda Gwasgiad (pressure / distress): awydd enbyd i gael eich sgubo o dan donnau tywyll, drymiau cic sy'n malu yn gorfodi'r gwrandäwr i'r dyfnderoedd, cyn drifftio i mewn i'r trac teitl, lle mae offerynnau taro clecian yn gwasgaru i ansicrwydd amgylchynol. Mae'r alaw olaf yn arnofio'n rhydd, ond nid yw'n glir a yw tuag at ryddhad neu ebargofiant.